When the entire world knew that I was seriously ill from leukaemia and
that also my career was compromised, I discovered so many people close
to me and my life that I was really amazed. Hundreds of letters, telegrams,
phonecalls from everyone and everywhere in the world expressing love and
friendship. I'm sure that this strong solidarity has been more than important
for my recovery. During my illness I realized that there was someone thinking
of me and hoping above all that I could keep on living and also singing.
That's why, when I got well, I decided to do something not only for thanking
the people who helped me with their love but also for those who are still
fighting against leukaemia, showing them that they are not alone in their
dramas and that is possible to recover and start again with normal life
and that is even possible to sing again, also if you are a tenor.
Jose Carreras
'Οταν όλος ο κόσμος πληροφορήθηκε ότι ήμουν σοβαρά άρρωστος από λευχαιμία
και ότι η καριέρα μου κινδύνευε, ανακάλυψα τόσο πολλούς ανθρώπους κοντά
σε μένα και στη ζωή μου ώστε έμεινα πραγματικά έκπληκτος. Εκατοντάδες γράμματα,
τηλεγραφήματα, τηλεφωνήματα από οποιονδήποτε και οπουδήποτε στον κόσμο
εκδήλωναν αγάπη και φιλία. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ισχυρή αλληλεγγύη ήταν
περισσότερο από σημαντική για την αποκατάσταση της υγείας μου. Κατά τη
διάρκεια της ασθένειάς μου συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν κάποιοι που με σκέφτονταν
και ήλπιζαν πάνω απ' όλα ότι θα μπορέσω να συνεχίσω να ζω και να τραγουδάω.
Γι' αυτό το λόγο, όταν έγινα καλά, αποφάσισα να κάνω κάτι, όχι μόνο για
να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με βοήθησαν με την αγάπη τους, αλλά και
για εκείνους που ακόμα μάχονται ενάντια στη λευχαιμία, δείχνοντάς τους
ότι
δεν είναι μόνοι στο δράμα τους κι ότι υπάρχει δυνατότητα να αναρώσει κανείς
και να ξαναρχίσει να ζει φυσιολογικά, ακόμα και να τραγουδάει -
αν είναι τενόρος.
Χοσέ
Καρέρας
|
